En toen was het zover, D-day. De dag waar ik al jaren op wachten, naar uitkeek en me op had voorbereid. De operatie aan mijn eierstokken, eindelijk die vreselijke hormoonproducenten uit mijn lijf. En hoewel ik er echt naar uitkeek waren de zenuwen groot. Met mijn medische historie, de awareness en alle tegenslagen houd je
Zenuwen, nerveus, spanning weet niet goed wat het juiste woord is voor mijn gevoel op dit moment. Maar het komt wel erg dichtbij nu “de operatie”. Blij dat het gebeuren gaat, maar toch ook erg spannend hoe ik uit de ok kom. Het verleden met operaties is niet zo best. De eerste operatie die ik
“Oh die, die ken ik al jaren!” “Die ken ik nog van vroeger.” “Ik ken jou een beetje.” Maar er zit toch wel een groot verschil tussen kennen en kennen. Ik ken heel veel mensen, van naam, van gezicht, via via, van vroeger maar er zijn weinig mensen die ik echt ken. Het is over
We hebben allemaal wel eens een dag dat we de wereld even niet aankunnen, de gedachte hebben dat het allemaal klote is. Ik heb ook van deze dagen, en best vaker dan ik zou willen. Niet altijd kan ik deze omdraaien naar een positieve dag, en dat hoeft ook niet. Een down dag mag best,